Alleen op reis: de eerste avond is het zwaarst, de rest is winst

Daar sta je dan, midden in een bruisende stad waar je de taal niet spreekt en de weg niet weet. Je hebt net je tas in een hostel of hotelkamer gedumpt en de adrenaline van de vlucht is uitgewerkt. De honger slaat toe, dus loop je de straat op. Het is de eerste avond en plotseling voelt de wereld heel erg groot en jijzelf vrij klein. Terwijl iedereen om je heen in groepen lacht of als stelletje over een bord pasta gebogen zit, zoek jij een tafeltje voor één. Dat moment, waarop je naar je telefoon staart om maar niet doelloos voor je uit te kijken, is het zwaarste punt van de hele reis. Maar wees gerust: dieper dan dit ga je niet zinken.

Contact maken zonder jezelf te forceren

Je hoeft niet de luidruchtige gast aan de bar te zijn om mensen te leren kennen. Vaak werkt de tactiek van de 'lage drempel' het best. Neem een boek mee naar een café of ga zitten op een plek waar mensen samenkomen, zoals een gemeenschappelijke ruimte of een parkbankje. Een simpele vraag over de lokale menukaart of de weg naar een fatsoenlijke koffietent is vaak al genoeg om een gesprek te openen. Solo reizen betekent niet dat je continu moet netwerken; het betekent dat je de vrijheid hebt om te kiezen wanneer je sociaal doet en wanneer je gewoon in stilte van je biertje geniet. De meeste reizigers zijn net zo nieuwsgierig als jij.

Alleen reizen is geen vlucht voor de realiteit, maar een confrontatie met wie je bent als niemand kijkt.

Gezond verstand en de inhoud van je portemonnee

Veiligheid is vooral een kwestie van je zintuigen gebruiken. Loop niet met je duurste horloge te koop in een achterbuurt en vertrouw op je onderbuikgevoel als een situatie vreemd aanvoelt. Qua budget is alleen reizen vaak iets duurder omdat je geen hotelkamer deelt, maar je hebt wel volledige controle over je uitgaven. Reken op een dagbudget dat ergens tussen de vijftig en honderd euro ligt voor een comfortabele ervaring, afhankelijk van je bestemming. Je hoeft aan niemand verantwoording af te leggen als je die ene dag besluit alleen maar streetfood te eten om die dure tour naar die afgelegen ruïne te kunnen betalen. Het is jouw geld en jouw planning.

De man die terugkeert is niet de man die vertrok. Na een week of twee alleen te hebben beslist wat je eet, waar je slaapt en hoe je je dag indelt, merk je bij thuiskomst dat de kleine irritaties van het dagelijks leven minder grip op je hebben. Je hebt bewezen dat je jezelf kunt redden in situaties die je vooraf misschien spannend vond. Dat zelfvertrouwen neem je mee naar je werk en je relaties. Het is geen magische transformatie, maar eerder een broodnodige onderhoudsbeurt voor je autonomie. Nu rest alleen nog de vraag: durf je die eerste avond aan, of blijf je liever veilig op de bank zitten?